Dit seizoen een prijs?

Eigenlijk is het prima zo. De competitie komt langzaam op stoom. Dat de eerste wedstrijden gespeeld werden terwijl iedere Helmonder nog pootje baadde aan de Costa del Zoveel of op een strafkamp van Gillis was, droeg daaraan zeker bij. Verder gebeurt er in de zomerstop bij Helmond Sport eigenlijk nooit iets noemenswaardigs. En dan bedoel ik iets wat de nieuwssite van VI haalt. Dus het was wel even schrikken achter mijn Bacardi Lemon toen Almere City aanklopte voor Lance Duijvestijn … Voor het eerst in vijf jaar verdiende Helmond Sport aan de transfer van een speler!

Toen moest het seizoen nog beginnen. Negentien wedstrijden in de competitie, met een beetje geluk twee, drie wedstrijden in het bekertoernooi. That’s it. En laten we eerlijk zijn: onze competitie is leuk, maar kampioen worden we niet. De eerste wedstrijden van dit seizoen ongelukkig verloren. Het zal wel. Het zet de toon voor het hele verdere seizoen. Goed voetbal spelen en ook af en toe punten pakken, aan het einde effe spannend: wel of geen nacompetitie. De net-nie kampioen. Het maximaal haalbare. Zoals al jaren het geval is.

Maar eigenlijk is het wel prima zo. Als fan weet je wat je krijgt. Anders dan bij een topclub waar je je druk maakt over wel of geen deelname aan het miljoenenbal, wedstrijden achter de decoder en de kosten van het originele thuis-, uit-, en beker-shirt dat jij elk seizoen opnieuw alleen in de fanstore voor een maximale prijs kunt scoren. Zo’n club waar winnen vanzelfsprekend is en dan moet er ook nog eens goed gevoetbald worden anders ontploft social media. Als je daar verliest bungel je als trainer meteen. De week erna kun je trouwens ook weer op een sokkel gehesen worden. Nee, de net-nie kampioen. Ik vind dat een mooie prijs.

John van der Sanden